Obcokrajowcy coraz częściej kupują nieruchomości w Islandii

Od 2008 roku islandzki Minister Sprawiedliwości zatwierdził 135 wniosków zagranicznych obywateli o zakup nieruchomości w Islandii. Trzy wnioski...

3056

Od 2008 roku islandzki Minister Sprawiedliwości zatwierdził 135 wniosków zagranicznych obywateli o zakup nieruchomości w Islandii. Trzy wnioski czekają jeszcze na zatwierdzenie.

Dziennikarze z gazety Morgunblaðið zwrócili się do ministerstwa o udzielenie informacji dotyczących zwolnień z przepisów prawa w zakresie prawa własności i korzystania z nieruchomości.

Od 2010 roku otrzymano 138 wniosków o takie zwolnienie. W latach 2008–2009 zatwierdzono łącznie siedem wniosków. W latach 2008–2011 zatwierdzano mniej niż dziesięć takich wniosków rocznie, natomiast w latach 2012–2015 liczba ta przekraczała dziesięć wniosków, a w latach 2016–2017 nawet 20 wniosków rocznie. W tym roku wpłynęło już 15 wniosków, z których 12 zostało zatwierdzonych.

Wnioski pochodziły z 20 krajów, przy czym zdecydowana większość z nich (91) – ze Stanów Zjednoczonych. Zainteresowani nabywcy, którzy nie pasują do definicji prawnej określającej, kto może legalnie nabywać nieruchomości w Islandii i korzystać z nich, mogą złożyć do Ministra Sprawiedliwości wniosek o zwolnienie z obowiązku stosowania tej zasady. Członkowie Europejskiego Obszaru Gospodarczego, dla których nie jest wymagana zgoda ministra, podlegają szczególnym zasadom.

W 2014 roku przepisy dotyczące zakupu nieruchomości zostały poddane przeglądowi przez komisję, której członkowie zaproponowali zniesienie niektórych ograniczeń w zakresie sprzedaży nieruchomości obywatelom spoza EOG. Sugerowano jednak ograniczenie liczby nabywanych nieruchomości, aby zapobiec wahaniom na rynku mieszkaniowym. Zalecono ponadto wprowadzenie ograniczeń w nabywaniu i użytkowaniu nieruchomości przez cudzoziemców na obszarach wiejskich, np. przez ograniczenie powierzchni gruntów przeznaczonych na cele biznesowe lub przemysłowe do 5–10 hektarów oraz do jednej działki przypadającej na właściciela. W niektórych przypadkach Minister Sprawiedliwości mógłby uchylić tę zasadę.

Przy ocenie wniosków o uchylenie tej zasady Ministerstwo Sprawiedliwości opiera się na zaleceniach wspomnianej komisji.

mbl.is/Grupa GMT/Grażyna Przybysz

Opublikowany w: