Prins Póló – islandzki książę alternatywy

4065

Prins Póló to projekt muzyczny powołany do życia przez alternatywnego muzyka i kompozytora o imieniu Svavar Pétur Eysteinsson.

Muzyk znany jest również jako założyciel zespołu Skakkamanage, z którym wydał w 3 albumy: “Lab of Love” (2006), “All Over The Face” (2008) i “Sounds of Merrymaking” (2014) (recenzja tutaj).

Prins Póló zadebiutował w 2009 roku albumem EP “Heima Einn”, na którym znalazł się utwór “Átján og hundrad” (“Eighteen and hundred”), który w krótkim czasie stał się radiowym hitem. Swoją drogą piosenka opowiada o 18-latku zakochanym w 100-letniej staruszce (sic!).

Następnie pojawiły się albumy studyjne “Jukk” (2010) oraz “Sorrí” (2014), a także płyta ze ścieżką dźwiękową do filmu “París Norðursins” (2014).

Z obowiązku recenzenckiego wspomnę o tym, że do 2012 roku projekt funkcjonował pod nazwą Prinspóló, a od 2013 roku została ona nieco zmodyfikowana do Prins Póló.

Svavar Pétur Eysteinsson przy okazji Prins Póló zaprasza do współpracy różnych muzyków, aktualnie są to: Berglind Häsler (Skakkamanage), Benedikt Hermann Hermannsson (Benni Hemm Hemm) i Kristjan Freyra Halldorsson (Reykjavík!).

pps

Twórczość Prins Póló jawi się jako swoiste alter-ego Islandzkiego artysty. Svavar to eksperymentator z charyzmą i dużym poczuciem humoru. Nie brak mu techniki, oryginalności i przebłysku geniuszu, czego najlepszym owocem jest wydawnictwo „Sorri“.

Na swoim albumie muzyk porusza różnego rodzaju kwestie społeczne, tematy polityczne, egzystencjalne i problematyczne mocno zakorzenione w Islandii. Posługuje się przy tym językiem bardzo kolorowym, do tego z dużą dozą specyficznego poczucia humoru. W tekstach dużo jest gier słownych, symboliki, kalamburów, absurdu i pewnej świadomej teatralności oraz dystansu do rzeczywistości. Niestety na warstwie literackiej tracą Ci, którzy nie znają Islandzkiego.

Połączenie ambitnych tekstów z chwytliwą, wpadającą w ucho muzyką stanowi niezaprzeczalną wartość albumu „Sorri”. W tym miejscu należy powiedzieć, że „nieprzeprodukowane” brzmienie muzyki Prins Póló można opisać jako akustyczny indie pop-rock z elementami lo-fi. Niezależna muzyka tego specyficznego projektu jest wynikiem przemyślanej koncepcji artystycznej. Inteligentnej, dowcipnej i niezwykle trafnej.

prinspolo

 

„Sorri” to płyta mocno nieprzewidywalna. Są tutaj tylko mocne i bardzo mocne piosenki. Album obfituje w szczerze alternatywne, ostre momenty, nie zapominając oczywiście o melodiach. Prawie nie ma tu słabych punktów. Rozwiązania w poszczególnych utworach są co najmniej nietypowe. Jednym słowem: eklektyzm. Pełno w tej muzyce nagłych zwrotów akcji, zmian nastroju, dźwiękowych niespodzianek płynących kaskadami oraz przeplatających się wielobarwnych motywów. Wszystko poukładane w sposób intrygujący i bezpretensjonalny, autentyczny i daleki od patosu. Obcowanie z „Sorri” jest czymś niezwykłym, zmieniającym nieco spojrzenie na muzykę.

Prins Póló – “Sorri”1

1. Fallegi Smiðurinn 2:35

2. Hamstra Sjarma 2:52

3. Tipp Topp 3:07

4. Bragðarefir 4:16

5. Kosmós 3:36

6. Föstudagsmessa 5:52

7. Ég Kem Með Kremið 4:06

8. Landspítalinn 3:59

9. Lúxuslíf 3:27

10. Vakúmpakkað Líf 3:24

11. Finn á Mér 3:02

12. Grætur í Hljóði 2:18

Więcej informacji o Prins Póló znajdziesz na stronie internetowej TU, a także na profil facebook i soundcloud.

Autor: Marcin Kozicki

Opublikowany w: