7.8 C
Reykjavík
29 maja 2022

Czy czeka nas okres aktywności wulkanicznej?

Data publikacji:

Dodane przez:

Kategoria:

UDOSTĘPNIJ

NAJNOWSZE WPISY

- REKLAMA -
- REKLAMA -

Na przestawionej poniżej mapie systemy wulkaniczne na półwyspie Reykjanes są zaznaczone na różowo. Czerwone linie wskazują granicę płyt tektonicznych, gdzie często występują trzęsienia ziemi. Obszary geotermalne zaznaczone są na żółto, a czarne linie wskazują roje szczelin (mapa Vísindavefurinn).

„Jeśli dojdzie do erupcji, będzie to prawdopodobnie początek okresu aktywności wulkanicznej, który może trwać kilka wieków” – stwierdza Magnús Á. Sigurgeirsson, geolog z ÍSOR Iceland GeoSurvey – instytutu konsultingowego i badawczego w dziedzinie nauk geotermalnych i wykorzystania zasobów.

Na poniższej liście erupcji można zobaczyć, w którym okresie one wystąpiły, a na mapie przedstawiono pola lawowe powstałe w ostatnim okresie wulkanicznym na półwyspie Reykjanes, trwającym od 800–1240 roku n.e.

- Reklama -

Magnús zebrał dane dotyczące trzech ostatnich okresów wulkanicznych na tym obszarze. Były to okresy obejmujące 3000–3500 lat temu, 1900–2400 lat temu i wreszcie między 800 a 1240 rokiem n.e. Dane te opierają się na mapach geologicznych półwyspu Reykjanes oraz na obszernej publikacji o erupcjach wulkanicznych na Islandii, pt. „Náttúruvá á Íslandi, eldgos og jarðskjálftar”.

Badania wykazały, że w drugiej części holocenu (okres ten rozpoczął się około 11 700 lat temu) systemy wulkaniczne na półwyspie Reykjanes wybuchały co 900 do 1100 lat. Mniej wiadomo o pierwszej części holocenu.

Wydaje się, że każdy okres erupcji trwał około 500 lat, a w tym czasie większość systemów wulkanicznych wydaje się być aktywna, choć na ogół nie jednocześnie. Aktywność wulkaniczna charakteryzuje się erupcjami, które trwają po kilkadziesiąt lat. Lawa wypływa z wulkanicznych szczelin, które mogą mieć długość nawet 12 km.

Na półwyspie Reykjanes znajduje się sześć systemów wulkanicznych, położonych obok siebie i skierowanych z południowego zachodu na północny wschód. Najdalej na zachód znajduje się Reykjanes, następnie Svartsengi, góra Fagradalsfjall, Krýsuvík, Brennisteinsfjöll i wreszcie góra Hengill.

Ostatni okres wulkaniczny rozpoczął się około 800 r. w górach Brennisteinsfjöll i w systemie Krýsuvík, tworząc pola lawowe Hvammahraun i Hrútafellshraun.

W dziesiątym wieku system Brennisteinsfjöll ponownie wybuchł, tworząc co najmniej pięć różnych pól lawowych. Po tym wydarzeniu nastąpiła 150-letnia przerwa w aktywności wulkanicznej. Następnie, najprawdopodobniej w 1151 r., rozpoczęła się erupcja w systemie wulkanicznym Krýsuvík. Według źródeł pisanych zakończyła się ona w 1188 roku. Powstały trzy pola lawowe.

Potem znów nastąpiła 20-letnia przerwa, a następnie, w 1210 r., rozpoczęła się erupcja w pobliżu oceanu, w niewielkiej odległości na północ od szczytu Valahnúkur (najbardziej wysunięta na zachód część półwyspu Reykjanes). Trwała ona do 1240 r., kończąc 450-letnią aktywność wulkaniczną.

Od tamtego czasu mija właśnie 781 lat.

NOWE INFORMACJE

- REKLAMA -
- REKLAMA -