Ciekawostki o energii geotermalnej i Reykjaviku cz. II

6004

Stolica Islandii nie mogłaby się dziś obyć bez energii geotermalnej. Większość ciepłej wody zużywanej w Reykjaviku wydobywana jest w mieście lub na jego obrzeżach, a wiele otworów wiertniczych znajduje się przy najbardziej ruchliwych ulicach miasta. Jeżeli chcecie wiedzieć więcej o wykorzystaniu źródeł geotermalnych w stolicy, zachęcamy do przeczytania kolejnych kilku ciekawostek.

1. W Reykjaviku istnieją dwa osobne systemy grzewcze

Gorąca woda z elektrowni Nesjavellir oraz woda zimna różnią się pod względem właściwości i składu chemicznego, dlatego w regionie metropolitalnym używa się dwóch osobnych systemów grzewczych. 
Z ogrzewanej zimnej wody korzysta się w północnej części regionu stołecznego, w tym w centrum Reykjaviku (wyjątkiem są obszary niedawno dołączone do okręgu), a południowa część stolicy obsługiwana jest przez elektrownię geotermalną Nesjavellir.

Nesjavellir2



2. Siedząc na wzgórzu Öskjuhlið, na południe od centrum Reykjaviku, zauważycie nietypową konstrukcję: ogromną szklaną kopułę, spoczywającą na sześciu gigantycznych walcach.

W Perlanie, bo tak nazywa się budowla, przechowuje się gorącą wodę na wypadek okresowych zmian w zapotrzebowaniu. Zbiorniki powstały w roku 1940 przy rurociągu odprowadzającym wodę z obszaru geotermalnego Reyikr. W roku 1991 odnowiono je i wybudowano kopułę, w której znajduje się punkt widokowy, restauracja oraz sklepy.

perlan12



3. Niefiltrowana woda geotermalna ma zapach siarki

Jedną z pierwszych rzeczy, na które zwracają uwagę przyjezdni, to fakt, że gorąca woda w Reykjaviku ma zapach zepsutych jajek. Powód jest prosty: wodę wpompowuje się prosto do instalacji, co oznacza, że ponad połowa gorącej wody lecącej z kranu to czysta, niefiltrowana woda geotermalna, bogata w siarkę.

Nesjavellir/ fot. Hansueli Krapf/ wikipedia.org
Nesjavellir/ fot. Hansueli Krapf/ wikipedia.org

4. … a czasem po prostu dodaje się siarkę do wody

Tylko połowa gorącej wody w Reykjaviku trafia z ziemi prosto do rur. Druga połowa pochodzi w elektrowni Nesjavellir, i jest tak nasycona minerałami, że nie nadaje się do konsumpcji. Dlatego używa się jej, aby ogrzać zimną wodę, lecącą z kranów w Reykjaviku. Do wody gruntowej dodaje się gazowy siarkowodór, obniżający ryzyko korozji tlenowej.

Więcej ciekawostek na temat energii geotermalnej w Reykjaviku znajdziecie w artykule:

Ciekawostki o energii geotermalnej i Reykjaviku cz. I

Geotermalna Islandia cz. I – plusy z energii geotermalnej

Ilona Dobosz

Opublikowany w: